Trappisten zijn trapisten

Aan het begin van ons uitvoeringsteam-overleg zorgt pionier Maarten voor het bezinningsmoment. Hij vertelt over zijn kennismaking met het werk van Henri Nouwen. Dat ging veel voor hem betekenen. Hij deelt met ons een gedeelte uit een boek, waaruit Nouwens grote voorliefde voor trapisten blijkt.
Net terug van het kloosterweekend in de trappistenabdij O.L.Vrouwe van Koningshoeven versta ik ‘trappisten’. Lijkt mij logisch: Nouwen – mysticus, lid van een kloostergemeenschap, met een voorliefde voor de trappist Thomas Merton.

Maarten leest hoe Nouwen vol bewondering schrijft over zijn gesprek met trapezewerker Rodleigh. Hij vertelt dat je alle salto’s en een goede sprong alleen kunt maken wanneer je je volledig toevertrouwt aan je partner die jou opvangt. Zonder twijfel, vol overgave. Nouwen zegt ontroerd: Net als trapisten mogen wij dat totale vertrouwen hebben – God zal ons opvangen.

Thuis grinnik ik na over mijn misverstaan. Ineens denk ik: het klopt! Trappisten zijn trapisten. Ik heb het dit weekend weer mogen ervaren. Hun leven van bidden, werken, stille tijd, hun soberheid en concentratie getuigt in stilte van een volledige overgave aan de Vanger.

Joke Westerhof

Samen dwalen

Samen dwalen

Samen dwalen

“Als je verdwaalt, dan kom je nog eens ergens”. Deze uitspraak kwam ik laatst ergens tegen. Best een prikkelende uitspraak. Verdwalen wordt normaal gesproken niet als iets positiefs ervaren. Onderweg naar die belangrijke afspraak valt je navigatie uit en opeens breekt het zweet je uit. Hoe nu verder?! Of je hebt een heerlijke wandeling gemaakt, maar nu je terug wil lopen naar de auto, laat je gevoel voor richting je compleet in de steek.

Toch zit er in het woord “verdwalen” iets dat mij raakt. Volgens het woordenboek is de definitie van dwalen: “rondlopen zonder doel”. Ik vind daar iets aantrekkelijks in zitten. Rondlopen zonder doel. Heerlijk vrij. Gewoon lopen en kijken wat het veranderende landschap voor je in petto heeft. Rondlopen en maar kijken wie je onderweg tegenkomt.

Tegelijk heeft “dwalen” iets angstig in zich. Rondlopen zonder doel krijgt dan opeens een nare bijsmaak.  Het zegt dan iets over ergens geen zicht op hebben. Over geen doel hebben. In je leven kun je soms echt het gevoel hebben dat je alle richting hebt verloren. Dat kan door van alles veroorzaakt worden. Bijvoorbeeld door schulden, eenzaamheid, scheiding, ziekte, verlies van je baan of van een dierbare.

Als De Pelgrim zijn we ook op weg gegaan. Niet doelloos, maar waar we precies naar op weg zijn kunnen we ook niet echt zeggen. We zijn gewoon benieuwd wat het landschap voor ons in petto heeft en wie we onderweg allemaal tegen gaan komen. We lopen graag mee met mensen die opzoek zijn naar een stuk zingeving in hun leven. We hopen er te kunnen zijn voor die mensen die het gevoel voor richting even hebben verloren. We hopen dat onze activiteiten je nieuwe inspiratie zullen geven en dat je je hier thuis zult voelen. Loop je met ons mee?

Maarten Goossensen
Coördinator De Pelgrim
maarten@depelgrimzoetermeer.nl