Mijn naam is Jos Mooren, geboren in ’s-Hertogenbosch. Begin jaren tachtig voor mijn studie naar het westen verhuisd. Daar Karin leren kennen en enkele jaren later met haar getrouwd. Trotse vader van een zoon en dochter en nog trotsere grootvader van drie schitterende kleinkinderen. Sinds mei 2024 algemeen bestuurslid van De Pelgrim en sinds mei 2025 penningmeester.

Hoe kwam dat zo en waarom? In de jaren negentig sprak ik geregeld over de terugloop van het aantal jongeren binnen de katholieke kerk. Ik ging me steeds meer afvragen hoe de kerk er over 10 – 25 – 50 jaar uit zou zien. Zonder jongeren was volgens mij de kerk ten dode opgeschreven. Met de kennis van nu durf ik te zeggen dat dat niet het geval is. Jongeren hebben wel degelijk behoefte aan spiritualiteit en zingeving. Alleen sluit vaak de aangeboden vorm niet / onvoldoende aan bij hun behoeftes.

Dat besefte ik me voor het eerst goed toen in december 2010 de broeders van Taizé in Rotterdam neerstreken. Zoetermeer was een van de ‘satellietsteden’ rond Rotterdam om de vele jongeren uit heel Europa die daarop afkwamen onderdak te bieden bij gastgezinnen. De Moeder Teresakerk was hun verzamelpunt. Daar hadden zij hun ochtendprogramma; het middag- en avondprogramma vond plaats in Ahoy Rotterdam. De energie van zoveel jongeren, veranderde mijn toekomstbeeld. Er is hoop; de kerk heeft een toekomst! Een beeld dat staat als een huis sinds 2013; mijn eerste jaar als begeleider van de jaarlijkse jongerenreis naar Taizé in de maand juli.

Het organiseren van en participeren in de maandelijkse Taizévieringen respectievelijk de jaarlijkse jongerenreis naar Taizé geeft daarnaast ook mij zelf energie. In Taizé ervaar ik jaar in – jaar uit dat het werkt! Naar Taizé gaan, verandert jongeren ten goede. En jongeren veranderen mij. In Zoetermeer merk ik dat ze ons weten te vinden door naar een viering te komen of mee te gaan naar Taizé.

Binnen De Pelgrim probeer ik mijn steentje bij te dragen aan het vormgeven van een toekomst van de kerk. Niet meer door er alleen over te praten, maar door iets te doen, er voor anderen te zijn.